Czarna księga

Zwartboek, Holandia/Niemcy/Wielka Brytani 2006

Holandia, 1944 r. Żydówka Rachel Stein wstępuje do ruchu oporu. Pod nazwiskiem Ellis de Vries ma przeniknąć w szeregi wroga i uwieść oficera wywiadu SS, Ludwiga Muentze.

  • Czas trwania: 155 minut, Gatunek: Dramat wojenny
  • Reżyseria: Paul Verhoeven

Czarna księga w telewizji

ZwińRozwiń

Obsada

  • Carice van Houten jako Rachel Stein/Ellis de Vries
  • Sebastian Koch jako Ludwig Muentze
  • Thom Hoffman jako Hans Akkermans
  • Halina Reijn jako Ronnie
  • Waldemar Kobus jako Guenther Franken
  • Derek de Lint jako Gerben Kuipers
  • Christian Berkel jako generał Kaeutner

Twórcy

  • Gerard Soeteman Scenariusz
  • Paul Verhoeven Scenariusz
  • Paul Verhoeven Reżyseria
  • Job ter Burg Montaż
  • Karl-Walter Lindenlaub Zdjęcia
  • Anne Dudley Muzyka
  • Teun Hilte Producent

Opis programu

ZwińRozwiń

Holandia, 1944 r. Żydówka Rachel Stein i jej rodzina, ukrywający się w domu, który zostaje zbombardowany, podejmują próbę przedostania się na wyzwolone przez aliantów południe kraju. Ucieczka kończy się tragicznie - zostają schwytani przez niemiecki patrol. Jedynie Rachel udaje się uciec. Kobieta wstępuje do ruchu oporu i dostaje ważne zadanie. Pod nazwiskiem Ellis de Vries ma przeniknąć w szeregi wroga i uwieść oficera wywiadu SS, Ludwiga Muentze, od którego zależą losy holenderskich jeńców i cywilów zatrzymywanych podczas łapanek.

Holandia, 1944 rok. Żydówka Rachel Stein (Carice van Houten) wraz z rodziną ukrywa się w domu, który zostaje zbombardowany. Po katastrofie wszyscy podejmują niebezpieczną próbę przedostania się na tereny wyzwolonego przez aliantów południa kraju. Ich ucieczka kończy się tragicznie na rzece, gdzie zostają schwytani przez niemiecki patrol. Rachel jako jedyna uchodzi z życiem i ucieka. Wstępuje do holenderskiego ruchu oporu i dostaje ważne zadanie. Pod nowym nazwiskiem Ellis de Vries ma przeniknąć w szeregi wroga i uwieść oficera SD Ludwiga Muentza (Sebastian Koch). To od niego zależą losy holenderskich jeńców i cywilów zatrzymywanych podczas łapanek. Rachel staje się uwodzicielską blond-pięknością, która zabawia esesmanów wokalnymi występami. Zbliża się do Ludwiga Muentza i niespodziewanie odkrywa w nim człowieka. W dodatku na tyle ciekawego, że wbrew wszelkim zasadom zakochuje się w nim. Paul Verhoeven, reżyser m.in. "Pamięci absolutnej" i "Nagiego instynktu", po ponad 20 latach spędzonych w Hollywood powrócił do rodzinnej Holandii, aby tam nakręcić "Czarną księgę". Scenariusz filmu postanowił napisać wraz z zaufanym holenderskim współpracownikiem, Gerardem Soetemanem, z którym pracował wcześniej m.in. nad serialem "Floris" czy obrazem "Tureckie owoce", uznawanym za najlepszy holenderski film XX wieku. Głównym bohaterem "Czarnej księgi" miał być początkowo mężczyzna, ale Soeteman i Verhoeven nie mogli znaleźć wiarygodnego sposobu, który pomógłby postaci przeniknąć do środowiska gestapo. Wreszcie Soeteman zasugerował, aby szpiegiem była kobieta. Nad historią przedstawioną w "Czarnej księdze" scenarzysta pracował zresztą blisko 20 lat. Tematem ruchu oporu zainteresował się, kiedy w 1977 roku wraz z Verhoevenem realizował "Żołnierza Orańskiego", który przedstawiał opozycję w heroicznych barwach. W "Czarnej księdze" takiego wydźwięku już nie ma. Soeteman i Verhoeven skutecznie unikają czarno-białych podziałów. Ich bohaterowie nie są gestapowcami, szpiegami, Niemcami czy Żydami, ale przede wszystkim ludźmi. Dlatego gestapowiec decydujący o losie Żydów okazuje się człowiekiem, który nie jest pozbawiony dobra i czułości, a w szeregach ruchu oporu znajduje się zdrajca. To zresztą wątek zaczerpnięty z autentycznej "czarnej księgi", notatnika haskiego adwokata De Boera, który pod koniec wojny był pośrednikiem między Niemcami a ruchem oporu i znał nazwisko zdrajcy w szeregach ruchu oporu. De Boer zaraz po wojnie został zamordowany, a "czarna księga" zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Podczas premiery "Czarnej księgi" w Izraelu wielu widzów było wstrząśniętych wizją Verhoevena, który kazał swojej bohaterce m.in. z uśmiechem śpiewać lekkie piosenki do akompaniamentu morderców jej rodziny. Zarzucano reżyserowi, że połączył Holocaust z pornografią, ale Verhoeven odpowiadał, że chciał tylko przedstawić świat takim, jakim jest naprawdę, zgodnie z zasadami realistycznego holenderskiego malarstwa. Jego wizję uhonorowano m.in. nagrodą młodego kina w Wenecji, trzema statuetkami Rembrandt Awards, kolejnymi trzema na Nederlands Film Festival oraz nominacjami do BAFTY i British Independent Film Award.

Komentarze

Skomentuj
  • agula (gość)

    Super film, polecam, trzymający w napięciu a jednocześnie pokazujący ładną historię z łezką w oku

    09.01.2010 16:23

Dodaj komentarz

    Ocena społeczności: 6.7 Głosów: 12

    Hity dnia

    Wszystkie hity »

    Logowanie

    Jeżeli nie posiadasz konta, zarejestruj się.

    ×