Księga wielkich życzeń

Księga wielkich życzeń, Polska 1997

W domu dziecka wybucha pożar. Kierownictwo pobliskiego sanatorium dla osób starych i przewlekle chorych postanawia przyjąć kilka małych dziewczynek pod swój dach.

  • Czas trwania: 90 minut, Gatunek: Dramat obyczajowy
  • Reżyseria: Sławomir Kryński

Księga wielkich życzeń w telewizji

ZwińRozwiń

Multimedia

Obsada

  • Gustaw Holoubek jako Adam
  • Martyna Michalska jako Marysia
  • Henryk Machalica jako Henryk
  • Katarzyna Skrzynecka jako Milena
  • Ewa Gawryluk jako Zuzanna
  • Danuta Szaflarska jako Anna
  • Hanna Stankówna jako pani psycholog

Twórcy

  • Tomasz Wert Zdjęcia
  • Sławomir Kryński Scenariusz
  • Mirosław Orzechowski Scenariusz
  • Zdzisław Szostak Muzyka
  • Sławomir Kryński Reżyseria
  • Mirosława Garlicka Montaż
  • Wojciech Jaworski Scenografia
  • Zdzisław Kuczyński Producent

Opis programu

ZwińRozwiń

W domu dziecka wybucha pożar. Kierownictwo pobliskiego sanatorium dla osób starych i przewlekle chorych postanawia przyjąć kilka małych dziewczynek pod swój dach. Sieroty mają mieszkać na strychu do czasu odbudowy ich domu. Siedmioletnia Marysia próbuje zaprzyjaźnić się z Adamem, dystyngowanym starszym panem, niegdyś naukowcem, który teraz jest zgorzkniały i zamknięty w sobie. Dręczy go poczucie zmarnowanego życia.

Po pożarze domu dziecka kierownictwo pobliskiego sanatorium dla osób starych i przewlekle chorych postanawia przyjąć pod swój dach kilka małych dziewczynek. Sieroty mają mieszkać na strychu do czasu odbudowy domu dziecka. Jedna z dziewczynek, siedmioletnia Marysia, próbuje zaprzyjaźnić się z panem Adamem, dystyngowanym, starszym panem, niegdyś naukowcem, teraz zgorzkniałym i zamkniętym w sobie, dręczonym poczuciem zmarnowanego życia. Chociaż pojawienie się dzieci znacznie ożywia nastrój domu, wnosi do niego radość i energię, Adam opiera się - jak sam mówi - infantylnej euforii. Nie broni się przed nią natomiast Henryk, łagodny, wesoły i otwarty "szalony dziadunio", pełen wiary w nadprzyrodzony świat duchów, czarownic i diabłów, o którym chętnie opowiada. To właśnie dzięki niemu Marysia zaczyna postrzegać posępne i smutne sanatorium jako miejsce magiczne. Ale po śmierci Henryka dziewczynka wpada w przerażenie. Obawia się o Adama, którego - mimo jego nieprzystępności - obdarzyła silnym uczuciem. Ten, wiedząc, że jego dni są policzone, jeszcze bardziej odsuwa się od małej. Nie chce, żeby Marysia ponownie przeżywała dramat utraty bliskiej osoby. Piękny i mądry to film, wspaniały przykład kina ciepłego, humanistycznego, które zachowuje jednocześnie artystyczne aspiracje. Z konfrontacji dwóch światów: dzieci i starców powstaje w filmie Sławomira Kryńskiego spójny, mieniący się zmiennymi nastrojami obraz. Wzruszająca, miejscami patetyczna, kiedy indziej nieodparcie zabawna historia pokazuje, jak mały, kilkuletni człowiek może nauczyć czegoś człowieka, który praktycznie życie ma już za sobą. Linia podziału przebiega zresztą w tym filmie nie tylko na linii starość - młodość. To także zderzenie dwóch odmiennych postaw życiowych. Pierwszą reprezentuje racjonalny, trzeźwo myślący, stroniący od innych pan Adam. Drugą uosabia pogodny, życzliwy pan Henryk, niepoprawny romantyk.

Komentarze

Skomentuj
  • Brak komentarzy.

Dodaj komentarz

Dodając komentarz, akceptujesz regulamin.

Ocena społeczności: - Głosów: 0

Telemagazyn poleca

Hity dnia

Wszystkie hity »

Logowanie

Jeżeli nie posiadasz konta, zarejestruj się.

×