Joanna

Joanna, Polska 2010

Kraków, czas okupacji hitlerowskiej. Samotna wdowa Joanna Kurska ukrywa w mieszkaniu 7-letnią Żydówkę. Sekret odkrywa oficer SS, który zobowiązuje się do dyskrecji w zamian za seks.

  • Czas trwania: 108 minut, Gatunek: Dramat wojenny
  • Reżyseria: Feliks Falk

8

Ocena redakcji

Film jest znakomicie zrealizowany i przepięknie sfotografowany. Kamera obcuje twarzą w twarz z bohaterami, a zdjęcia są wręcz intymne. Urszula Grabowska jako Joanna gra koncertowo.

Joanna w telewizji

ZwińRozwiń

Multimedia

Obsada

  • Urszula Grabowska
  • Sara Knothe
  • Stanisława Celińska
  • Kinga Preis
  • Halina Łabonarska
  • Izabela Kuna
  • Monika Kwiatkowska

Twórcy

  • Feliks Falk Reżyseria
  • Krzysztof Szpetmański Montaż
  • Piotr Śliskowski Zdjęcia
  • Feliks Falk Scenariusz
  • Michał Kwieciński Producent
  • Anna Wunderlich Scenografia
  • Bartłomiej Gliniak Muzyka

Opis programu

ZwińRozwiń

Kraków, czas okupacji hitlerowskiej. Samotna wdowa po żołnierzu - Joanna Kurska ukrywa w mieszkaniu 7-letnią Żydówkę Różę. Pewnego dnia kobieta pada ofiarą donosu i jej sekret odkrywa oficer SS. Joanna jednak za wszelką cenę chce uratować dziewczynkę.

Kraków, okupacja hitlerowska. Joanna, młoda kobieta, której mąż zaginął na wojnie, znajduje w kościele siedmioletnią Różę, ocalałą z łapanki. Dziewczynka nie ma dokąd pójść, więc Joanna postanawia zabrać ją do siebie. "Kameralny, świadomie staroświecki film Falka ma czysty ton, rzadki w nowym polskim kinie. Dobro i zło są tu pozbawione masek, jakie nakłada im zbiorowość."Joanna"powstała jako reakcja na sytuację współczesną, gdy kwestie moralności i wiary wywleka się na sztandary, łącząc je ze zbiorowością, z narodem, z partią. Falk sprowadza te wartości na grunt osobowy. To punkt widzenia chrześcijański, personalistyczny. Samotne dobro, napiętnowana cnota ukryta pod pozorem grzechu, nierozpoznane poświęcenie - to przecież ewangeliczne paradoksy" pisał w recenzji Tadeusz Sobolewski. Owa "staroświeckość", czy też "stereotypowość" dzieła Falka jest zatem zwodnicza. Reżyser posługuje się nią, by kręcąc kolejny film "o ratowaniu Żydów"opowiedzieć jednocześnie bardziej uniwersalną, poruszającą historię o ludzkiej samotności, kruchości więzów międzyludzkich, nieustannej grze prawdy i pozorów, w której ukryte dobro piętnowane bywa jako zło, a deklarowana przyzwoitość i patriotyzm mogą posłużyć za fałszywe moralne alibi, pozwalające "nie dostrzec" krzywdy drugiego człowieka. Bogaty w treść, dojrzały scenariusz i reżyserska sprawność w przetłumaczeniu go na język ruchomych obrazówto jednak nie jedyne walory dzieła Falka. Wśród tych ostatnich nie sposób pominąć Urszuli Grabowskiej, odtwarzającej tytułową postać. Kameralny film, jakim jest "Joanna", by przekonać widza wymaga bowiem świetnegoaktorstwa. Tu liczy się prawda każdego gestu, spojrzenia, słowa, a nawet milczenia. Urszuli Grabowskiej udało się tę prawdę pokazać, podobnie jak i partnerującym jej kolegom koleżankom, ze szczególnym uwzględnieniem drugoplanowych ról Stanisławy Celińskiej i Kingi Preis. "Joannę" uhonorowano nagrodami za reżyserię, scenariusz, kostiumy i charakteryzację na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2010) oraz Orłami za najlepszą główną i drugoplanową rolę kobiecą 2010 roku. Ponadto film zdobył laury na festiwalach w Moskwie, Taszkiencie, Chicago, Palm Beach i Los Angeles. Kraków, lata okupacji hitlerowskiej. Joanna Kurska pracuje jako kelnerka w restauracji. Pewnego dnia niemieccy żołnierze urządzają w okolicy łapankę. Jej ofiarami padają także goście lokalu. Na szczęście Joannie udaje się uciec. Podobnie jak małej siedmioletniej Róży, żydowskiej dziewczynce, którą matka, zdemaskowana przez siedzącego obok szmalcownika, na chwilę przed niemieckim "nalotem" wysłała do położonego naprzeciwkorestauracji kościoła. Do tego samego kościoła często zachodzi Joanna, by prosić Boga o powrót niedawno poślubionego męża, który poszedł na wojnę we wrześniu 1939 roku i jak dotąd nie wrócił. Czy w ogóle jeszcze kiedykolwiek go zobaczy? Joanna wciąż ma nadzieję,

Recenzje

  • Film jest znakomicie zrealizowany i przepięknie sfotografowany. Kamera obcuje twarzą w twarz z bohaterami, a zdjęcia są wręcz intymne. Urszula Grabowska jako Joanna gra koncertowo.

    8/10

Komentarze

Skomentuj
  • Czesław Świnioryj (gość)

    Takiego gówna już dawno nie oglądałem

    15.11.2020 15:37
  • CCCP (gość)

    Jaja z worem powinno się ukręcić scenarzyscie!!Popłuczyny już znane wkinematografii lansowane przez szemrane środowiska mojśków Nowojorskich i elyyyty znad Renu! Mdławy gniot dla pokojówek z Warsaw by night.

    15.11.2020 11:28
  • Adi (gość)

    Dobry film takie kiedyś były czas nic na to nie poradzimy czasu nie cofniemy Niemcy w tamtych czasach nie patyczkowali się z żydami. Bardzo lubię P.Urszulę Grabowską jest mega dobrą aktorką no i jest śliczna po mimo wieku jest piękna

    23.01.2017 02:31
  • max (gość)

    Film jak większość nakręconych w IIIRP szkaluje Polaków, polskie podziemie i wybiela Niemców. Mamy tu Polaków prostackich donosicieli których jedynym zajęciem jest szpiegowanie sąsiadów i tropienie Żydów w kamienicach i dobrodusznego Niemca rozmiłowanego w literaturze francuskiej, który od początku było wiadomo, że załatwi lekarstwa i jedzenie dla chorej Żydówki oraz powiadomi główną bohaterkę na temat losów jej męża. No i oczywiście jest tu bezwzględne polskie podziemie, które akurat tutaj nie wydaje Żydów jak to często próbuje się przedstawić, ale wychodzi na to ze każe za ich przetrzymywanie, jak nie zrobili tego rozmiłowani w kulturze Niemcy. Najbardziej racjonalny z tego wszystkiego jest oczywiście SSman bo co powiedzieć o głównej bohaterce która załamuje się po wiadomości o śmierci męża i po obcięciu włosów i zamiast myśleć o wychowaniu swej podopiecznej wybiera szaleńczą samobójczą wędrówkę w góry.

    15.01.2017 23:59
  • zawiedziona (gość)

    tak dobry film w tak późnej godzinie!!!!Nie obejrzałam do końca, bo na 6.00 do pracy. Ale pół nocy "spałam jeszcze z fabułą" zżerana ciekawością. Dajcie go jeszcze raz o przyzwoitszej godzinie albo w weekend po nocy.

    22.06.2016 10:10
  • Dyzia (gość)

    Bardzo smutny film. Płakałam prawie przez cały. Chciałabym wiedzieć jednak co było dalej, czy odnalazły mamę Róży i czy mąż Joasi faktycznie zmarł.

    22.06.2016 01:18
  • Sara (gość)

    Wspaniały przeogromnie wzruszajacy film,doskonała rola pani Grabowskiej jak i bardzo emocjonalnie zagrana rola przez śliczna Sarę,brawo.Jestem pod wrażeniem,niemniej jednak taka była smutna tragiczna prawda przeszłości !

    22.01.2016 00:36
  • mowa (gość)

    Wartościowy film.

    22.01.2016 00:34
  • WYE (gość)

    Żydy to taki sam naród jak i Polacy parszywi, łasi na pieniądze. Czego włada nami Ameryka dlatego, że w 3/4 to Żydzi i gdybyśmy byli pod okupacją USA a nie pod Rosją to PLAN MARSHALA by zadziałał i tak samo bylibyśmy rozwinięci gospodarczo jak NIEMCY. Ale niestety byliśmy prostytutkami Rosji i jesteśmy w du... e.

    21.01.2016 23:12
  • Gosia (gość)

    Piękny film, wart obejrzenia i spojrzenia na sprawy przeszłości z prawdziwej perspektywy okrucieństwa wojny...

    22.04.2014 23:32
  • Ola (gość)

    Polecam film..jednak jest naprawdę bardzo przygnębiający. Mimo, że nie jestem dość emocjonalną osobą - płakałam po nim i miałam 'depresyjne' popołudnie.

    22.04.2014 22:34
  • piotrek88888.10@...

    nick napisał:

    Wstrząsający film. Dziwne, że przeszedł bez echa. Tyle się mówi, o "W ciemności" a ten z pewnością mu nie ustepuje

    Bo to film niepoprawny politycznie. Zgodnie z europejskimi i polskolewicowymi standardami film powinien ukazywać jak to krwiożerczy Polacy mordowali Żydów których starali się bronić dzielni oficerowie Wermachtu.

    22.04.2014 19:28
  • agat (gość)

    dobry lecz bardzo przygnębiający

    16.11.2012 09:32
  • nick

    Wstrząsający film. Dziwne, że przeszedł bez echa. Tyle się mówi, o "W ciemności" a ten z pewnością mu nie ustepuje

    26.02.2012 10:15

Dodaj komentarz

Dodając komentarz, akceptujesz regulamin.

Ocena społeczności: 7.7 Głosów: 6

Hity dnia

Wszystkie hity »

Logowanie

Jeżeli nie posiadasz konta, zarejestruj się.

×