Tango

Polska 1999

W rodzinie Stomila i Eleonory panuje bezwład i anarchia. Ich syn, Artur, ma dość wiecznego chaosu i usiłuje choć trochę "wychować" towarzystwo. Wolności chce przeciwstawić powrót do tradycji.

  • Czas trwania: 120 minut, Gatunek: Spektakl teatralny
  • Reżyseria: Maciej Englert

Tango w telewizji

ZwińRozwiń

Obsada

  • Danuta Szaflarska jako Eugenia
  • Wiesław Michnikowski jako Eugeniusz
  • Marta Lipińska jako Eleonora
  • Zbigniew Zapasiewicz jako Stomil
  • Krzysztof Kowalewski jako Edek
  • Ewa Gawryluk jako Ala
  • Piotr Adamczyk jako Artur

Twórcy

  • Maciej Englert Reżyseria
  • Zbigniew Wichłacz Zdjęcia
  • Marcin Stajewski Scenografia

Opis programu

ZwińRozwiń

W rodzinie Stomila i Eleonory panuje bezwład i anarchia. Wuj Eugeniusz i babcia Eugenia grają w karty z niejakim Edkiem. Z potężnym mężczyzną o silnym ciosie potajemnie romansuje pani Eleonora. Jej mąż, Stomil, intelektualista z kitką siwych włosów, snuje się po domu wygłaszając tyrady o sztuce. Artur ma dość wiecznego chaosu i usiłuje choć trochę "wychować" towarzystwo. Dogmatycznie pojmowanej wolności chce przeciwstawić powrót do tradycji. Gdy w domu pojawia się "wyzwolona" kuzynka Ala, Artur proponuje jej małżeństwo.

Najznakomitszy i najpopularniejszy w Polsce, znany na świecie utwór "klasyka" rodzimej dramaturgii współczesnej, Sławomira Mrożka. Jest to telewizyjna wersja przedstawienia, przygotowanego przez Macieja Englerta na "Scenie w baraku" Teatru Współczesnego w Warszawie (premiera 1997). Gwiazdorska obsada znakomicie wydobywa wciąż aktualne sensy utworu, utrzymanego w charakterystycznej dla autora konwencji groteski. "Tango" opowiada o świecie naznaczonym piętnem rozkładu wszelkich wartości. Bunt przeciwko rozpadowi norm, utopijne dążenie do uporządkowania rzeczywistości - kończą się klęską, co stanowi o gorzkiej wymowie tego arcydzieła polskiej literatury i polskiego teatru. Właśnie w Teatrze Współczesnym odbyła się w 1965 roku pamiętna premiera "Tanga" w reżyserii Erwina Axera - i żaden z polskich dramatów powojennych nie spotkał się z tak entuzjastycznym przyjęciem. Nazajutrz po premierze sztukę okrzyknięto nowym"Weselem", punktując jej demaskatorski charakter i zadziwiającą aktualność. W rodzinie Stomila i Eleonory, jak powiada ich syn Artur, panuje bezwład, entropia i anarchia. Wuj Eugeniusz, zdesperowany staruszek w surducie i szortach, i przybrana w skórzaną czapkę z daszkiem babcia Eugenia, grają w karty z podejrzanym, chociaż dość sympatycznym osobnikiem, niejakim Edkiem. Z potężnym mężczyzną o silnym ciosie potajemnie romansuje pani Eleonora, jej mąż Stomil, intelektualista z kitką siwych włosów, z kolczykami w uchu, snuje się po domu w rozchełstanej piżamie, wygłaszając tyrady o sztuce. Artur, dobrze ułożony młodzieniec w porządnym, ciemnym garniturze, ma dość wiecznego chaosu i próbuje choć trochę "wychować" całe towarzystwo. Wymierza stosowne kary już to wujowi, już to babci, odsyłając staruszkę na katafalk. Dogmatycznie pojmowanej wolności chce przeciwstawić powrót do tradycji. Gdy w domu Stomila pojawia się Ala, nowoczesna, "wyzwolona" dziewczyna, Artur proponuje kuzynce małżeństwo. Nawet ta uświęcona tradycją forma wydaje mu się jednak mało skutecznym sposobem ujarzmienia chaotycznej rzeczywistości.

Komentarze

Skomentuj
  • Brak komentarzy.

Dodaj komentarz

  • Trwa cisza wyborcza, dlatego komentowanie w serwisie zostało tymczasowo zablokowane. Zapraszamy do dzielenia się opiniami i komentarzami po zakończeniu ciszy

Ocena społeczności: - Głosów: 0

Telemagazyn poleca

Hity dnia

Wszystkie hity »

Logowanie

Jeżeli nie posiadasz konta, zarejestruj się.

×